[ bc ] [ b / int ] [ pol / a / bo / dt / mu / t / vg / wp ] [ g ] [ апошнія паведамленні ]

/b/ - Трызненне

Імя
Электронная пошта
Тэма
Допіс
Файл
Убудаваць
Пароль (Для выдалення файлаў)

File: 1672422304528.png (680,69 KB, 982x726, ClipboardImage.png)

 No.3783

2042 год, польска-беларуская мяжа, пункт пропуску 布雷斯特.

Лявон вяртаўся да Беларусі пасля 20 год у выгнанні. За ўсе 20 год ён не знайшоў у Еўропе сабе душэўнага спакою, не мог знайсці сваё месца, усюды адчуваў сябе чужым і непатрэбным. Усё, што ад яго патрабавала спадарыня Эканоміка Еўразвязу, гэта грузіць, разгружаць, капаць і своечасова плаціць падаткі. У абмен на гэта ён атрымліваў свае сродкі для існавання і мог не думаць пра заўтра.
Але чамусьці сёння ён быў не на працы, і нават не дома. Сёння ён пасля шасцігадзіннай дарогі стаяў у пробцы на ўездзе ў Беларусь, ці тое, што яд яе засталося.
Дарэчы, ехаў ён не аўтобусам. Набытыя навыкі на ўсём эканоміць і пуставаты гаманец падштурхнулі Лявона знайсці папутчыка, і цяпер ён сядзеў у даволі старым, але ўсё яшчэ спраўным фордзе-мінівэне такога ж простага лявона, як ён. Польскі бок мяжы быў пройдзены за колькі хвілін, і цяпер яны разам чакалі сваёй чаргі ў міжгранічнай паласе.
Чарга. Яна была ўсяго кіламетр, але паўзла павольней чарапахі. Ішлі гадзіны, маторы то заводзіліся, то глухлі, то зноў заводзіліся. Кіроўцы аб чымсьці гутарылі, калі чарга стаяла. Лявон падслухаў. "Цэны… Паліва… Дакументы… Машыны". Нічым не выбітная, абсалютна звычайная для такіх месцаў размова.
Папутчык Лявона паліў адну танную цыгарэту за адной, і увесь гэты час задуменна маўчаў.
Надвор'е было тыповым для восені: негусты туман, сырасць, некалькі градусаў вышэй нуля і дробны дождж. Хутка павінна было сцямнець.
Праз чатыры, па адчуваннях Лявона, гадзіны іх машына ўрэшце дасягнула пункта пропуску.

 No.3784

Памежнікі былі суворыя, як заўжды: агляд усіх даступных частак аўтамабіля, абнюхванне сабакам, і ўсё гэта са зброяй у руках.
Надышоў час пашпартнага кантролю. Кіроўца і Лявон падышлі да акенца, вадзіцель працягнуў робату свой пашпарт.
- 这是我的护照 - сказаў кіроўца.
- 好的,请稍等。- адказаў яму бліскучы робат і пачаў сканаваць пашпарт у розных прыладах.
Піскнуў дынамік, прынтар пачаў друкаваць дазвол на ўезд.
- 现在请出示您的护照 - сказаў Лявону робат.
Справядліва кажучы, Лявон ня ведаў кітайскай. Ды й не меў намеру вучыць мову акупантаў, і быў ён не турыстам. Але для віду, канешне, пастаяў, падумаў, зрабіў выгляд, што не вельмі добра разумее робата, а затым дрыготкім спалоханым ціхім голасам сказаў:
"; DROP TABLE users;
Робат пачаў бессэнсоўна мычаць і круціць галавой. Далей - болей:
SELECT * FROM passports WHERE name='Liavon';
Пашпарта Лявона не было ў базе, бо быў ануляваны яшчы дзесяць гадоў таму.
INSERT INTO passports VALUES ('Liavon', 'Belchanauski', 04.05.1999, 'MP1488161');
INSERT INTO decisions VALUES ('MP1488161', '+');
EXIT;
Вочы робата згаслі, але толькі, каб загарэцца зноў. Лявон моўчкі працягнуў робату пашпарт, той моўчкі надрукаваў дазвол і аддаў Лявону.
- 旅行愉快! - працягнуў робат-памежнік, і хлопцы праз пяць хвілін былі ўжо на шляху да Брэста.

- Крута ты яго! - захапляўся кіроўца.
- Знаю, але лепш глядзі на дарогу. Ды й увогуле… Ты нічога не бачыў. Ок?
- Як скажаш… - уздыхнуў кіроўца й запаліў наступную цыгарэту.



[Назад][На пачатак старонкі] [Catalog] [Post a Reply]
Выдаліць допіс [ ]
[ bc ] [ b / int ] [ pol / a / bo / dt / mu / t / vg / wp ] [ g ] [ апошнія паведамленні ]