[ bc ] [ b / int ] [ pol / a / bo / dt / mu / t / vg / wp ] [ g ] [ апошнія паведамленні ]

/bo/ - Кнігі

Імя
Электронная пошта
Тэма
Допіс
Файл
Убудаваць
Пароль (Для выдалення файлаў)

File: 1667382661279.jpg (2,35 MB, 3456x5184, maria-lupan-SpITHx26SEA-un….jpg)

 No.112

Давайце сюды посціць вершы, якія вы любіце. Ці якія вы ненавідзіце. Ці да якіх вы абыякавыя.

 No.113

Марыя Мартысевіч
*

Людзі, што падселі на дзевяностыя, як наркоты,
ці адседзелі за дзевяностыя
лукашэнкаўскі тэрмін
і прыйшлі здаць шклатару, а там вазачкі панакоты
у чымсьці сярэднім паміж бардэлем і кафетэрыем —

вельмі шкада вас, але не шкадзей за тых,
хто не паспеў у Крым раней за ветлівых чалавечкаў.
Я вось мелася ў Кактэбэль: заставалася сесці ў цягнік.
І я не села, авечка.

 No.114

Лешак Энгелькінг (пераклад Андрэя Хадановіча)
‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌*‌

Вуліца Волі? – паўтарыла яна пытанне.
Вам у турму?
Бо гэта там, дзе турма.
Бачыце, вунь, вартавыя вышкі?
Вуліца Волі – там.


Leszek Engelking
‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌*‌

Ulica Wolności? – powtórzyła pytanie.
Pan do więzienia?
To ta, przy której jest więzienie.
O, widzi pan te wieżyczki strażnicze?
Tam jest ulica Wolności.

 No.115

Алесь Разанаў (з цыклу «Пункціры»)
⋆⋆⋆

Аднойчы,
калі закончу ўсе справы…
О, колькі трэба зрабіць,
калі закончу ўсе справы!…

 No.116

File: 1667387360531.jpg (1,6 MB, 4681x3120, kubak.jpg)

Ghalib, ghazal 174, verse 3

For if it breaks, I need only go to the bazaar
Better so is my clay cup than Jamshed’s chalice by far




और बाज़ार से ले आए अगर टूट गया
साग़र-ए-जम से मिरा जाम-ए-सिफ़ाल अच्छा है

aur bāzār se le āʾe agar ṭūṭ gayā
sāġhar-e jam se mirā jām-e safāl achchhā hai

 No.117

Анатоль Сыс
⋆⋆⋆
Адпусціце мяне, Курапаты,
нават з куляю ў галаве,
да дзяцей, да жаны, да хаты.
Як там бацькаўшчына жыве?

Як там сад мой? Абрыдлі сосны,
нават камень не ўлежыць ніц.
Я вярнуся, такі ўжо лёс мой –
плакаць жвірам з пустых вачніц.

Адпусціце мяне да хаты.
Як жа так – прапусціць сяўбу?
Я ж да смертухны быў аратым,
я ж прашуся не на гульбу.

А ў залог вам пакіну кулю,
і – дадому, у Журавы!
Зайду ў двор, абдыму матулю,
пацалую, нібы жывы.

 No.118

Ніл Гілевіч
І спытае суд высокі

I спытае неўзабаве
Суд высокі, грозны:
«Вы чаму другой дзяржаве
Край збывалі родны?

Хто падбіў вас, ніцых духам,
Так распараджацца
Лёсам Маці, што ў пакутах
Прагне долі-шчасця?

Хто даў права скамарохам
Руйнаваць свабоду,
Прывітаную народам
У малітвах Богу?..»

Так няўмольны суд спытае
З валанцёраў здрады.
I ніхто хай не чакае
Ад яго спагады.

 No.119

Андрэй Хадановіч
⋆⋆⋆

…І з’явіцца шмат музеяў,
бо зробяць файна, з любоўю –
музей разлучаных сем’яў,
знявечанага здароўя.

Музеі жнівеньскай спёкі
і студзеньскай лютай замеці.
Музей маршрутаў наўцёкі.
Музей ператрусу памяці.

Музей падазроных кветак,
музей небяспечных строяў.
Музей аднолькавых сведак.
Музей аднолькавых мрояў.

Музей душы, што люцее.
Музей трывожнае торбы.
Музей апошняй надзеі
на свет справядлівы й добры.

Заплечнікі і валізкі
з музея помсты паскуды.
Музей узятай падпіскі
пра твой нявыезд нікуды.

Музей эмацыйных арэляў,
рулетка масак і твараў.
Музей таго, хто не стрэліў,
музей таго, хто не ўдарыў.

Музей дваровага рэха,
падпольнай песні і танца.
Таго, хто не мог і з’ехаў.
Таго, хто здолеў застацца.

Не злічыш паверхаў і залаў,
хадзі, покуль носяць ногі.
Бо шмат яшчэ філіялаў
музея тваёй перамогі.

1.08.2021

 No.120

Людміла Рублеўская
Наваградскі замак

Камяні апусцелага замка спаўзаюць з гары,
У прабоіны сцен зазірае сузор’е Дракона.
Сняць князі наваградскія замка былыя муры,
У зямлі сваёй сняць, што зямля іх жыве нескарона.
Камяні апусцелага замка пад небам ляжаць,
Быццам воі забітыя, замка таго абаронцы.
Там Радзіма мая, там з мінуўшчынай слаўнай мяжа,
Там буслы пераносяць на крылах чырвонае сонца.
Сны князёў наваградскіх, я веру, паўстануць калісь
Гэткай явай – якая не снілася тым, хто не верыў.
І муры апусцелага замка пацягнуцца ўвысь,
І за вежу зачэпіць сузор’яў бурштынавы нерат.

 No.121

Helen Waddell
From Lyrics from the Chinese

How say they that the Ho is wide,
When I could ford it if I tried?
How say they Sung is far away,
When I can see it every day?

Yet must indeed the Ho be deep,
When I have never dared the leap;
And since I am content to stay,
Sung must indeed be far away.


Гэта тэарэтычна пераклад гэтага верша, але пераклад даволі далёкі ад арыгінала (ці, прынамсі, ад іншых перакладаў), і гэты пераклад мне падабаецца болей.

誰謂河廣、一葦杭之。
誰謂宋遠、跂予望之。
誰謂河廣、曾不容刀。
誰謂宋遠、曾不崇朝。

 No.122

Марыя Мартысевіч
⋆⋆⋆ (з цыклу «Урбанікі»)

На паркоўку да «Шчасця» на «Ўсходзе», —
сказала таксісту Рая,
нібы замуж за шэйха выходзіць,
нібы памірае.

 No.124

Марыя Мартысевіч
⋆⋆⋆ (з цыклу «Урбанікі»)

Крыніца, блізкая да майго дому,
не расказвае пра мой дом нікому,
толькі й ведае, што бруіцца…
Ненадзейная такая крыніца.

 No.125

File: 1668683853709.png (227,4 KB, 1278x772, halyna-kruk.png)

(Украінскую арфаграфію знявечыць, так што трымайце ўкраінскую наркамаўкай. Нармальны варыянт прыкладаю карцінкай.)

Галіна Крук
пані з вуліцы Сыкстускае

сядзеш сабе, сядзіш, зрыш, як варыцца рыж,
як світанковы бэж перацякае ў дождж,
што ж — мала ты свой Парыж, ды замуліўся руж
і паламаў свой спіс Дон Жуан, ну а хто ж?
пражыці малако, пляцкі свае пякці,
слухаці пра пекцін, корысны ён які
жыці так лет са сто, бачыці, як канкан
кане туды, дзе ўжо Шчэк, і Харыў, і Кый.
не выстачыць мулінэ для ўсіх тых вясняных руж
трохі заліш на бэз (кажуць цяпер — бузок).
вушка голкі глухэ, хочаш ўсіліці, а не…
і знаеш, што ўжо — па ўсім. ды добра б — яшчэ разок!

 No.126

File: 1669325055673.jpg (1,15 MB, 2480x3507, ww.jpg)




[Назад][На пачатак старонкі] [Catalog] [Post a Reply]
Выдаліць допіс [ ]
[ bc ] [ b / int ] [ pol / a / bo / dt / mu / t / vg / wp ] [ g ] [ апошнія паведамленні ]